Η αρχαιοκαπηλία και ο περιορισμός της

Αναδημοσίευση από The New York Times, Roger Atwood, 12.10.09

Εικόνα: John Russell http://www.savingantiquities.org/feature_iraq.php

AS United States troops begin withdrawing from Iraq, we should take stock of the staggering damage that Iraq’s ancient archeological sites have suffered from looting over the last few years. After the 2003 invasion, swarms of looters dug huge pits and passages all over southern Iraq in search of cuneiform tablets and cylinder seals. At Isin, where a Sumerian city once stood, I watched men sifting through tons of soil for 4,000-year-old objects to sell to Baghdadi dealers. It was mass pillage.

The worst of the looting appears to be over, say the experts who monitor archeological sites with armed inspections and aerial photographs. With security improving, Iraqi authorities now have the chance to bring long-lasting protection to what’s left of the country’s ancient heritage. They could take some pointers from an unexpected place: Peru.

In 1994, residents of eight villages in northwestern Peru — a region of deserts and oases that looks much like Iraq — organized citizens’ patrols. The patrols weren’t out to stop house burglars or cattle rustlers. They were looking for looters, who, for several years, had plundered the area to feed the robust international market for pre-Inca artifacts.

I spent a few days with one of these patrols in the village of Úcupe in 2002. The members were unarmed and well organized, and they knew the terrain as well as you know your dining room. When they spotted looters digging up the overgrown ancient burial mounds that dot the landscape, they surrounded them and called the police. In this way, I saw the patrols apprehend three potential looters without firing a shot.

Ένα υπουργείο, δυο πυγμαίοι και τα παπούτσια

Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα Το Βήμα. Μαρία Θέρμου, 04.10.09

Πώς θα σας φαινόταν αν το δάπεδο του σπιτιού σας ήταν ένα αρχαίο ψηφιδωτό; Η πολιτεία πάντως δεν φαίνεται να ανησυχεί για αυτή την

Το ρωμαϊκό ψηφιδωτό στη Σέριφο

ασυνήθιστη συνύπαρξη ανθρώπων και μνημείου στη Χώρα της Σερίφου

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους πρώην, στους νυν και στους επόμενους (;) υπουργούς Πολιτισμού αυτής της χώρας είναι το ρεπορτάζ που ακολουθεί. Μία ιστορία που μετρά… αδιευκρίνιστο χρόνο και γι΄ αυτό ακριβώς αποδεικνύει την αδιαφορία, την αδράνεια, τον τρόπο γενικά με τον οποίο αντιμετωπίζεται ο πολιτισμός από την πολιτεία. Γιατί ένα αρχαίο ψηφιδωτό, το οποίο χρησιμοποιείται ως δάπεδο μιας σύγχρονης οικίας σταθερά εδώ και πολλά πολλά χρόνια, συνιστά σκάνδαλο πρώτου μεγέθους. Οχι, δεν πρόκειται για κάποια πολυτελή έπαυλη, ένα απλό σπίτι είναι, το οποίο ανήκει σε ανθρώπους που ανέκαθεν κατοικούσαν εκεί. Το ζήτημα δεν βρίσκεται σε αυτούς αλλά στο υπουργείο Πολιτισμού. Τι έχει πράξει για αυτή την ασυμβίβαστη προς κάθε νόμο περί προστασίας των αρχαιοτήτων κατάσταση; Γιατί δεν έχει απαλλοτριωθεί ως τώρα η ιδιοκτησία; Εν τέλει πόσο υπερήφανο μπορεί να αισθάνεται ένα υπουργείο όταν τα μνημεία του συνυπάρχουν με τραπέζια, ντιβανοκασέλες αλλά και με τα εντελώς προσωπικά είδη των ανθρώπων, όπως τα υποδήματα;

Χώρα Σερίφου, 2009. Το ψηφιδωτό, το οποίο χρονολογείται από τον 1ο αιώνα μ.Χ., διατηρημένο σε καλή κατάσταση, παρ΄ ότι λείπουν κάποια τμήματά του, αποτελεί αναμφίβολα το στολίδι της οικίας, η οποία το χρησιμοποιεί ως δάπεδο. Θα μπορούσε να ονομαστεί «ψηφιδωτό των Πυγμαίων» αφού στον διάκοσμό του κυριαρχούν δύο σκηνές μάχης με Πυγμαίους. Θα πρέπει να σημειωθεί μάλιστα ότι είναι μόλις το δεύτερο που έχει βρεθεί στον ελληνικό χώρο με παρόμοιο θέμα.

“Πράττουμε για τα μνημεία” Σχόλια της επόμενης ημέρας

 

Τοπικές Κοινωνίες & Μνημεία

Η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία MOnuMENTA και ο Δήμος Δρυμαλίας διοργάνωσαν την εκδήλωση «Πράττουμε για τα μνημεία», την Παρασκευή 21 Αυγούστου 2009, στο Χαλκί της Νάξου, με την ευγενική υποστήριξη του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου. Πλήθος κόσμου κατέκλυσε την πλατεία του παραδοσιακού χωριού και παρακολούθησε τις ομιλίες και τη μακρά σε χρονική διάρκεια συζήτηση που ακολούθησε.

Η εκδήλωση που έγινε στο πλαίσιο του προγράμματος «Τοπικές Κοινωνίες & Μνημεία», που εφαρμόζει η ΜΟnuMENTA εδώ και τρία χρόνια στο νησί της Νάξου, έκλεισε τον πρώτο κύκλο δράσης που στόχο είχε να ενημερώσει τους κατοίκους και επισκέπτες του πλούσιου σε μνημειακό και φυσικό πλούτο νησιού για την ιστορία και την αρχαιολογία του, για τα προβλήματα των μνημείων και τα αίτια αυτών αλλά και τους τρόπους που οι φορείς και κυρίως οι πολίτες μπορούν να πράττουν για να προστατεύσουν το φυσικό και to αρχιτεκτονικό περιβάλλον.

“Πράττουμε για τα μνημεία”

Πράττουμε για τα Μνημεία

Δελτίο τύπου εκδήλωσης
21.08.09, Πλατεία Χαλκιού, Νάξος

Η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία MOnuMENTA και ο Δήμος Δρυμαλίας διοργανώνουν την εκδήλωση «Πράττουμε για τα μνημεία», την Παρασκευή 21 Αυγούστου 2009, στις 7.30μ.μ. στην πλατεία του Χαλκιού με την ευγενική υποστήριξη του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου.

Η MOnuMENTA, στα πλαίσιο του Προγράμματος «Τοπικές Κοινωνίες & Μνημεία», που εφαρμόζεται εδώ και τρία χρόνια στο νησί της Νάξου με αρκετές εκδηλώσεις, παρεμβάσεις, εκδόσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα, προσπαθεί να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει της τοπικές κοινωνίες του νησιού για το φυσικό και μνημειακό πλούτο του νησιού που τις περιβάλλει, τους κινδύνους που αντιμετωπίζει, να προτείνει βιώσιμες πρακτικές αλλά και να ερευνήσει τον τρόπο που το παρελθόν γίνεται αντιληπτό και εκτιμάται στο παρόν μέσα από παραδοσιακές και σύγχρονες, ντόπιες ή ξενόφερτες πρακτικές και συνήθειες.

Δουλεύοντας αρκετό χρόνο με τις τοπικές κοινωνίες νησιωτικών περιοχών αλλά και με το σύστημα προστασίας των φυσικών και πολιτιστικών μνημείων της Διοίκησης, αντιληφθήκαμε αρκετές φορές αδυναμίες στον προσδιορισμό των αρμοδιοτήτων από την πλευρά των φορέων αλλά και έλλειψη ενημέρωσης για τους τρόπους βάσει των οποίων, οι πολίτες μπορούν να «πράξουν» για την προστασία και τη βιώσιμη διαχείριση των μνημείων.

Τη φετινή χρονιά λοιπόν, το πρόγραμμα προσκαλεί μια σειρά δημοσίων και άλλων φορέων (Υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, Δήμο Δρυμαλίας, Νομαρχία Κυκλάδων, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, Πανεπιστήμιο Αθηνών κ.α.) αλλά και πολιτών, προκειμένου να εντοπιστούν οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες καθενός αλλά και να σκιαγραφηθούν τρόποι δράσης σύμφωνα με τους οποίους η κοινωνία των πολιτών μπορεί να ενημερώνεται και να ενεργεί για την προστασία του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος• μια αρχή απαραίτητη τη σημερινή εποχή, όπου οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων για την τύχη των μνημείων δεν κοινωνούνται συχνά.

Με το παρόν δελτίο τύπου επιθυμούμε να καλέσουμε όλους τους ενεργούς πολίτες του νησιού να λάβουν μέρος στην εκδήλωση και να συμμετάσχουν με παρεμβάσεις στη συζήτηση, που θα ακολουθήσει τις δεκάλεπτες εισηγήσεις φορέων και πολιτών, με προτάσεις για τη βιώσιμη διαχείριση των μνημείων, καλές πρακτικές και λύσεις στα προβλήματα που απειλούν τη φύση, την ιστορία και τη συνοχή του τόπου. Η συζήτηση στο τέλος της ημερίδας θα επικεντρωθεί στις προτεινόμενες δράσεις για τη διάσωση δυο σημαντικών μνημείων του νησιού, του ελληνιστικού Πύργου του Χειμάρρου και του Ενετικού Παλατιού των Ιησουιτών, τα οποία αναφέρθηκαν αρκετές φορές στην περυσινή εκδήλωση του προγράμματος,για τα μνημεία της Νάξου που απειλούνται.

Πρόσκληση

Πρόγραμμα

Αφίσα

Οι πύργοι της Νάξου και το φεστιβάλ

“ΑΙΩΝ” ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

Πρατίνου 72, 11634Αθήνα, τηλ.210 7258741,fax.210 7258766, email:aeongr@otenet.gr

 

Οι πύργοι της Νάξου, έχουν εφέτος τη τιμητική τους.

Ανάμεσα στα πολυάριθμα μνημεία που μαρτυρούν ότι η Νάξος παρέμενε σε όλες τις ιστορικές περιόδους τόπος συνάντησης πολιτισμών, δράσεων και εξελίξεων, οι μεσαιωνικοί πύργοι, αποτελούν ένα σπάνιο χαρακτηριστικό αρχιτεκτονικό σύνολο όχι μόνο για το νησί αλλά για τον Ελλαδικό χώρο.

Οι πύργοι της Νάξου χρονολογούνται από την άφιξη των Ενετών στις Κυκλάδες το 13^ο αιώνα, έως και την Τουρκοκρατία στις αρχές του 19^ου αιώνα. Διώροφα ή τριώροφα κτίρια με φρουριακό χαρακτήρα οφείλουν την επιβλητική τους παρουσία στους φαρδιούς πετρόκτιστους τοίχους με τα μικρά ανοίγματα και τις γερές πόρτες, στις επάλξεις, τις πολεμίστρες και τις ζεματίστρες, τα περιτοιχισμένα προαύλια με τα βοηθητικά κτίσματα, φούρνους, αποθήκες, στάβλους κ.ά.. Φτιάχτηκαν για να υποστηρίξουν το φεουδαρχικό σύστημα γαιοκτησίας που επέβαλαν στο νησί οι Ενετοί, αλλά και για να προσφέρουν προστασία στους κατοίκους από τις πειρατικές επιδρομές που μάστιζαν το Αιγαίο κατά το 16^ο και 17^ο αιώνα.

Στα κτίσματα αυτά παρατηρείται συνύπαρξη της φράγκικης και της κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής. Η μεγάλη αίθουσα υποδοχής με τα βόλτα, το μαγειρείο με το τζάκι στον όροφο, οι αποθήκες στο ισόγειο και ο τρόπος κατασκευής από ντόπιους τεχνίτες και με ντόπια υλικά είναι χαρακτηριστικά της ναξιώτικης οικίας. Η οργάνωση της κάτοψης, οι επάλξεις, οι ζεματίστρες ο φρουριακός χαρακτήρας είναι στοιχεία της φράγκικης αρχιτεκτονικής.

Σήμερα αν και ερειπωμένοι οι περισσότεροι, δεν παύουν να προσφέρουν ένα εξαιρετικό παράδειγμα διαλόγου τέχνης-αρχιτεκτονικής με το φυσικό περιβάλλον, καλώντας τον επισκέπτη να τους περιεργαστεί από κοντά και να αφουγκραστεί τους μύθους και τις ιστορίες που κρύβονται στα τείχη τους.

Σ’ αυτά τα μοναδικά για τον Ελλαδικό χώρο, μνημεία είναι αφιερωμένο το 9ο Φεστιβάλ Νάξου καθώς το θέμα του εφέτος είναι χώρος και τέχνη.

Στον Πύργο Μπαζαίου, στην ενδοχώρα του νησιού, όπου φιλοξενούνται οι περισσότερες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ, ο κορυφαίος εικαστικός δημιουργός Νίκος Αλεξίου δίνει τη δική του διάσταση στο διάλογο τέχνης και χώρου εγγράφοντας στο ιδιόρρυθμο αλλά δεκτικό εσωτερικό του πύργου την προσωπική του συλλογή, η οποία απαρτίζεται από έργα εβδομήντα τουλάχιστον σύγχρονων καλλιτεχνών. «TOWER-TOWER. Νίκος Αλεξίου – Η Συλλογή» είναι ο τίτλος της έκθεσης που θα λειτουργεί καθημερινά από τις 18 Ιουλίου έως τις 3 Σεπτεμβρίου 2009.

Στην προέκταση της εικαστικής συλλογής στον Πύργο Μπαζαίου, οι διοργανωτές του Φεστιβάλ προτρέπουν τους επισκέπτες να δημιουργήσουν τη δική τους βιωματική συλλογή επισκεπτόμενοι όσο το δυνατόν περισσότερους πύργους. Για το σκοπό αυτό προσφέρουν τον ενημερωτικό χάρτη που εκδόθηκε από τον Πολιτιστικό Οργανισμό ΑΙΩΝ, την Mη Κερδοσκοπική Εταιρεία MONUMENTA για το περιβάλλον και τον πολιτισμό και την ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ Α.Ε.. Τα κείμενα του χάρτη είναι της Αρχαιολόγου Ειρήνης Γρατσία.

Όποιος τον ακολουθήσει είναι σίγουρο ότι θα βιώσει τη Νάξο μ’ ένα διαφορετικό τρόπο, θα ξεφύγει από το σύγχρονο τουριστικό κυκεώνα και θα ταξιδέψει στο τόπο και το χρόνο με όρους αισθητικούς και εμπειρίες αυθεντικές. 

Όσοι βρίσκονται στη Νάξο στο τέλος του Ιουλίου και τον Αύγουστο θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν και τις υπόλοιπες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Νάξου: το ρεσιτάλ του Καταλανού τραγουδοποιού Ζουζέπ Τέρο (25/7/09). Βραδιά κλασσικής μουσικής στη Capella Kasazza με τους Φραγκίσκο και Δημήτρη Μαργαρίτη (31/7/09). Την συναυλία της δημοφιλούς στη Γαλλία Αγγελικής Ιωννάτου μαζί με την Κατερίνα Φωτεινάκη (1/8/09). Μια «μουσική γεωγραφία» από το εξαιρετικό ντουέτο της  Ελένης και Σουζάνας Βουγιουκλή (10/8/09). «Τοπία της jazz» με το μουσικό τρίο από το Άμστερνταμ, Trioism (12/8/09). Το θεατρικό έργο της Νάνσυ Σπετσιώτη «Balance», κρατικό βραβείο θεάτρου 2008, σε σκηνοθετική επιμέλεια Δημήτρη Φοινίτση, με τους Ιωάννα Παππά και Όμηρο Πουλάκη. Θεατρική παράσταση βασισμένη στη «Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου, με τη Ρούλα Πατεράκη. Μια διαδραστική performance του καλλιτέχνη Γιώργου Σαπουντζή (29/8/09) και άλλες ξεχωριστές εκδηλώσεις.

Πύργος Μπαζαίου: 12o χλμ. Χώρα Νάξου – Αγιασσός. Info: www.bazeostower.gr

(Η φωτογραφία αντλήθηκε από το http://www.bazeostower.gr)

Μέσα στην προθήκη (series 2)

Η πλατεία Μοναστηρακίου άνοιξε τελικά, τα πετάσματα απομακρύνθηκαν και ένας  δημόσιος χώρος επεστράφη στους δικαιούχους του: Περιπατητές, περαστικούς, αστέγους, μικροπωλητές, τριγύρω εργαζομένους, πλανόδιους μουσικούς, απλά καθήμενους κάθε εθνικότητας, αδέσποτους σκύλους κ.α. Στις κοινωνίες δηλαδή της μεγαλόπολης (βλ. παραπάνω post) που τυπικά περιβάλλουν και χρησιμοποιούν τους ελεύθερους χώρους  και πολλές φορές τα μνημεία κάθε πρωτεύουσας.

Γύρω από αυτήν την ιδέα άλλωστε εργάστηκαν  οι αρχιτέκτονες της μελέτης: Για τη δημιουργία μιας διαπολιτισμικής πλατείας τόσο θεωρητικά (στη σύλληψη: τις ροές από πολύχρωμους κυβόλιθους) αλλά και οργανικά (:ένας ανοιχτός, κενός, ”μεσογειακός” χώρος κατά τον Braudel που δε θα αποκλείει και θα αντανακλά τις κοινωνικές δομές της πόλης μέσω της κινητικότητας σε αυτόν).

Την επιτυχία του εγχειρήματος θα τη δείξει ο καιρός – και δεν εννοώ μετεωρολογικά, αν και υπάρχουν γκρίνιες για την ολισθηρότητα των κυβολίθων όταν βρέχει αλλά και για στοιχεία που τελικά δεν εφαρμόστηκαν στη μελέτη (όπως π.χ. τη δημόσια βρύση που είχε προβλεφθεί, το τοιχίο ανάμεσα στην εκκλησία και την οδό Ερμού για τον περιορισμό των τραπεζοκαθισμάτων κ.α. ).

Το σίγουρο είναι πως η διαμόρφωση αυτή δημιουργεί νέα δεδομένα για τη διαχείριση και την παρουσίαση μνημείων σε αστικά περιβάλλοντα. Η πλατεία οργανώνει ένα ανοιχτό χώρο, μια πλατφόρμα επικοινωνίας χωρίς διαθέσεις αποκλεισμού, ανάμεσα στη ρωμαϊκή βιβλιοθήκη του Αδριανού, το μουσουλμανικό Τσισδαράκη τζαμί, την εκκλησία της Παντάνασσας, το κτήριο του σταθμού Μοναστηρακίου, υπό το βλέμμα της Ακρόπολης Αθηνών. Συνδετικός κρίκος είναι φυσικά, ένα φυσικό τοπόσημο, ο ποταμός Ηριδανός, που αν και δεν μπορείς να τον πλησιάσεις μέσω ενός εσωτερικού μπαλκονιού (έτσι όπως είχαν προβλέψει οι αρχιτέκτονες) τουλάχιστον μπορείς να τον δεις και να τον ακούσεις μέσω ενός φωταγωγού …

-αν είσαι πάνω από 1,60μ., όπως μονολογούσε μια δεσποινίς τις προάλλες,

Heritage Care through Active Citizenship

Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα “Europe for Citizens” Programme (Education and Culture DG) διοργανώνει στο Mechelen του Βελγίου ένα συνέδριο για τις οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών που δραστηριοποιούνται στο χώρο της πολιτιστικής κληρονομιάς με τίτλο “Heritage Care through active citizenship” (23-24.03.2008).

Ανάμεσα στις θεματικές εμφανίζονται και:
-Η ποιοτική διαχείριση πολιτιστικής κληρονομιάς μέσω ΜΚΟ
-Η δημιουργία (Διεθνών) πολιτιστικών Δικτύων
-Η αξία της πολιτιστικής κληρονομιάς για την κοινωνία
-Ο Διαπολιτισμικός διάλογος κ.α.

Αναμένουμε τα αποτελέσματα καθώς και το αν θα προκύψει κάποια χάρτα καλής πρακτικής από το εν λόγω συνέδριο.

Ανθολογία Ναξίων Ποιητών

Τη Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2008 στις  6.30 μ.μ. θα παρουσιαστεί μια Ανθολογία Ναξίων Ποιητών του Στέφανου Ψαρρά, στη Στοά του Βιβλίου (Πεσματζόγλου 5). Ποιήματα θα απαγγείλλει ο ηθοποιός Δ.Ημελλος

Ο Στέφανος Ψαρράς έχει δημοσιεύσει δυο προσωπικές ποιητικές συλλογές: “Περιπλάνηση” (2004) και “Τα αισθήματα των αγαλμάτων. Μικρός Ποιητικός οδηγός στα μνημεία της Νάξου” (2007).

Η Χαιρώνεια και το εργοστάσιό της

Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο μετέτρεψε την απόφαση του και υπερψήφισε τελικά τη δημιουργία θερμοηλεκτρικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην περιοχή Άγιος Βλάσιος της Χαιρώνειας (κοντά στον κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο) ενώ αρχικά η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων της εταιρείας ΕΝΕLCO είχε καταψηφιστεί.

Οι κάτοικοι οργανώθηκαν και δημιούργησαν τη “Συμπαράταξη Βοιωτών για το Περιβάλλον” στέλνοντάς μας το παρακάτω κείμενο:

Το ΚΑΣ “θυσίασε” τη Χαιρώνεια
Συμπαράταξη Βοιωτών για το Περιβάλλον

Με απόλυτη πλειοψηφία, το ΚΑΣ ανέτρεψε την προηγούμενη απόφασή του και επέτρεψε στην τεράστια μονάδα παραγωγής ενέργειας της ENELCO, να βεβηλώσει τον ιερό χώρο της Χαιρώνειας και να τον μετατρέψει σε βιομηχανική ζώνη.

Παρά τον αιφνιδιασμό που επιχειρήθηκε από τον Υπουργό κ. Μ. Λιάπη, ο οποίος πέντε μήνες μετά την προηγούμενη αρνητική απόφαση του ΚΑΣ ανέπεμψε το θέμα το βράδυ της περασμένης Παρασκευής για εχθές παραμονές Χριστουγέννων και 3 το μεσημέρι, η τοπική κοινωνία ήταν όλη εκεί.
Δεκάδες ενεργοί πολίτες απο την Δαύλεια, τη Χαιρώνεια και

τη Συμπαράταξη Βοιωτών έδωσαν το παρόν. Παρόντες επίσης: ο Δήμαρχος και δημοτικοί σύμβουλοι της Χαιρώνειας, η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δαύλειας (ο Δήμαρχος ήταν εκτός Ελλάδος) και δημοτικοί σύμβουλοι όλων των παρατάξεων, ο Νομάρχης Βοιωτίας, Νομαρχιακοί Σύμβουλοι απο την πλειοψηφία και τη μείζονα μειοψηφία, ο βουλευτής Βοιωτίας Β.Τόγιας, η βουλευτής Α.Φιλίνη.

Παρόν και ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων με δελτίο τύπου στο οποίο εκφράζουν την κατηγορηματική αντίθεσή τους στην κατασκευή της μονάδας στη Χαιρώνεια.

Δυστυχώς αυτή τη φορά δεν είμασταν μόνο εμείς. Η ENELCO, έφερε σε ενίσχυση των “επιχειρημάτων” της, αρκετούς “αγανακτισμένους”. Οι περισσότεροι ήταν άγνωστοι και δήλωσαν μη Βοιωτοί όταν τους ρωτήσαμε, κάποιοι λίγοι ήταν απο το Κυριάκι και τη Λιβαδειά. Επίσης έφερε τον κ. Παναγιώτη Αγνιάδη, πρόεδρο του ΕΒΕ Βοιωτίας που δήλωσε ότι εκπροσωπεί ολόκληρο τον επιχειρηματικό κόσμο του νομού, δημοτικό σύμβουλο της αντιπολίτευσης του Δήμου Αμφίκλειας και τον κ. Νικόλαο Στάμο τέως Νομάρχη, στο ρόλο του πολίτη.

Η ακρόαση απο το ΚΑΣ των δύο “ομάδων” έγινε ξεχωριστά. Οι πρώτοι που πήραν το λόγο ζήτησαν αναβολή της υπόθεσης δεδομένου ότι κανείς και πολύ περισσότερο οι αρμόδιες Υπηρεσίες του Υπουργείου (Εφορεία Θηβών και ΔΙΠΚΑ) δεν είχαν χρόνο να μελετήσουν το φάκελο και να διατυπώσουν απόψεις. Επίσης τονίστηκε ότι κανένα νέο στοιχείο δεν προσκομίζεται ουσιαστικά αφού η μείωση του όγκου και της επιφάνειας των εγκαταστάσεων που πρότεινε η ENELCO, είχαν ήδη συζητηθεί και απορριφθεί στην προηγούμενη συνεδρίαση. Το αίτημα δεν έγινε δεκτό και η διαδικασία που ακολούθησε είχε ως αποτέλεσμα το ΚΑΣ να ανατρέψει την προηγούμενη απόφασή.Ο κ. Υουργός Πολιτισμού, η πολυεθνική, ο Κοπελούζος και η μάχη της Χαιρώνειας
Για το θέμα αυτό είχαν προηγηθεί:

Ψηφιακή κληρονομιά και νέο περιβάλλον γνώσης … για ποιον;

Πριν από μερικές ημέρες ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του συνεδρίου «Digital Heritage in the New Knowledge Environment; Shared spaces & open paths to cultural content», που οργανώθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και τη Διεύθυνση Εθνικού Αρχείου Μνημείων. Ανάμεσα στους στόχους του, που μπορεί κανείς να δει στο βιβλιαράκι με τις περιλήψεις των παρουσιάσεων, αναφέρεται: «Διεύρυνση του Κοινού: νέοι ρόλοι και τρόποι παραγωγής και διάχυσης της γνώσης για το κοινό».

Το πρόγραμμα παραβρέθηκε σε αρκετές από τις συνεδρίες αυτής της ενδιαφέρουσας συνάντησης, που παρουσιάστηκε το έργο αρχαιολόγων από διάφορες υπηρεσίες του ΥΠ.ΠΟ (κυρίως από τη χρηματοδότηση του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Κοινωνία της Πληροφορίας») αλλά και παράλληλες δράσεις ξένων  συναδέλφων.

Από τις παρουσιάσεις που παρακολουθήσαμε υπήρχαν διάφορα φωτεινά παραδείγματα ιστοσελίδων (βλ. π.χ. Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού), τρόπων επεξεργασίας του ανασκαφικού υλικού και διάθεσης του (π.χ. l-p archaeology) και άλλα ενδιαφέροντα, όπως εικονικές αναπαραστάσεις μνημείων και λύσεις για το μέλλον. Παρόλα αυτά το συνέδριο δεν έδωσε (τουλάχιστον σε κάποιον σχετικά ενημερωμένο ακροατή) κάτι συγκλονιστικά καινούριο ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές, που κάτι απλοϊκό (ειδικά όταν γινόταν αναφορά σε βάσεις δεδομένων), παρουσιάζονταν ως καινοτόμο.

Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε το γεγονός πως ουσιαστικά το όλο θέμα αλλά και οι περισσότερες από τις πρακτικές που είδαμε να παρουσιάζονται απευθύνονταν περισσότερο σε αρχαιολόγους ή σχετικών πεδίων επαγγελματίες, -η πλειοψηφία άλλωστε του κοινού της αίθουσας- παρά στο ευρύ κοινό. Σε σχετική παρατήρηση ξένου συναδέλφου δεν υπήρξε αντίλογος. Όταν όμως εκείνος συνέχισε λέγοντας πως οι πολίτες της Ελλάδας πληρώνουν (σχεδόν αποκλειστικά) για τον Πολιτισμό, οπότε ζητούν αυξημένες υπηρεσίες και ότι ίσως είναι κοντά η στιγμή που κάποιος θα προσφύγει στην Ελληνική Δικαιοσύνη ζητώντας τες, υπήρξε έντονη κινητικότητα.